277 document(en) met "Een God" • Resultaten 121 tot 140 worden getoond • Toon volgende resultaten
Nr. 39, December 1992 • Tom Blokdijk • Het gekluisterd bewustzijn
Als ze een keer na een ordinaire ruzie worden gearresteerd en aan elkaar vastgeketend, merkt zij in een vlaag van luciditeit op, dat hij nu eindelijk niet meer van haar los kan komen...bruid van God de moeder van een nieuw, superieur geslacht te worden...Anders wordt het als hij wordt geconfronteerd met een reeks van personages die hij niet anders leert kennen dan in een korte monoloog of via een klein dialoogje
Nr. 39, December 1992 • Pieter T'Jonck • Anne Teresa De Keersmaeker
Nu is een aria ook op zich een moeilijk gegeven, omdat het in de aria vaak gaat om een suspensiepunt in een dramatisch verloop...Maar net het formuleren van een vraag of een gemoedstoestand heeft een louterend effect: je merkt vaak dat de instelling van het personage over het verloop van de aria geëvolueerd is. En dat kan een...Medea-material had zelfs een revolutionair scène-gebruik, omdat je niet, zoals bij de gewone scène, een constructie had vanuit een centraal vluchtpunt vanwaaruitje alles kan overzien, maar een scène
Nr. 39, December 1992 • Johan Thielemans • Een verstikkende mantel van Cultuur
Alkmene, nauwelijks een stap verzettend, een reis rondom de god maakt...Het esthetische is dan een verhulling, een strategie om de illusie van betekenis te wekken, terwijl het bemeubelde leegte is. Wat een meubels, dat wel, maar welk een leegte...Een vertoning met vele kwaliteiten, en ook het bewijs dat de ontmoeting met een belangrijk regisseur uit een andere theatertraditie een verrijking voor de eigen acteurs kan zijn
Nr. 40, Februari 1993 • Bart Philipsen • Als een open scheermes door de wereld
Er schiet me een zin uit één van Büchners brieven te binnen: 'Ik vind in de menselijke natuur een verschrikkelijke gelijkheid'. Rechts loopt een lange groene scheidingswand schuin naar achter in een...Marie, die door Betty Schuurman wordt geïnterpreteerd als een zelfverzekerde vrouw met een ingehouden en tegelijk tastbare erotische kracht, een mengeling van levensdrift
Woyzeck, Theatergroep...Archaïsch geweld
Woyzeck wordt uiteindelijk voortgedreven door het verlangen om de verschrikkelijke waarheid tot op de bodem te kennen - een bodem die een afgrond verbergt: een gat in de
Nr. 40, Februari 1993 • Erwin Jans • redactioneel: Het mogelijke
Berichten die in het Westen met scepsis worden onthaald, alsof scepticisme al niet lang het masker geworden is van een machteloos cynisme...Omdat ze nog steeds niet wist of ze hier wel kon blijven, of er niet weer een moment zou komen om te vertrekken, een gedwongen vertrek uit angst...dat zonder voorbehoud, zonder enige illusie over zijn innerlijke waardigheid zijn functieloosheid en onmacht toegeeft, is misschien een blik vergund in een orde van het mogelijke, het niet-zijnde, waar de
Nr. 40, Februari 1993 • Etcetera JAARGANG II, NR 40, FEBRUARI -...
Heeft Brussel nood aan een internationaal
kunstenfestival...JAN LAUWERS / IVO VAN HOVE HET GEVOLG / DE TRUST BILL T. JONES / MEG STUART
WAAROM BLAAST GOD DE ZON NIET UIT
Nr. 40, Februari 1993 • Gunther Sergooris • Wantrouw heersers die verheerlijkt worden
Ook daar smeekt het koor: 'Behoud voor ons, genadige God, een zo groot en edelmoedig hart: Het is op aarde voor ons armzaligen een straal van uw goddelijke liefde...Verdi en zijn librettist Antonio Somma hadden zich immers uitgesloofd van hun Gustaaf III, koning van Zweden,' een vader des vaderlands' te maken, kortom een crème van een koning...De Ricardo in deze produktie neemt zijn heersersrol niet erg au sérieux, hij is een ijdel man die zijn hovelingen met een zeker dédain behandelt
Nr. 41, April 1993 • Paul Goossens • Eric Antonis
Het lukt maar als er een bijenkorf met veel leven is.
Etcetera: Zijn daarvoor de voorwaarden in Antwerpen vervuld of is het een stad die verlamd wordt door nostalgie...Ik ben inhart en nieren een democraat, maar als ik over kunsten praat, ben ik toch wel...
Etcetera: ...een verlicht despoot
Antonis: ...iets in die zin misschien...Ik vind het een spitante sparring partner, hoewel ik bij sommige discussies denk: 'Mijn god, waar zijn we mee bezig
Nr. 42, Juni 1993 • Geert Opsomer, Erwin Jans • Prospero's offer
L.A.J.Burgersdijk)
Op de scène staat een slanke, rijzige gestalte, gehuld in een lange blauwe mantel met in de rechterhand een houten staf: de staf van een tovenaar, maar ook de staf van een...Zo verbindt Julia Kristeva in haar boek De vreemdeling in onszelf onze houding ten opzichte van de vreemdeling met het thema van de dood van God: 'De vreemdelingenkwestie wordt gesteld wanneer een...Deze offering van het zelf werd telkens uitgevoerd in de naam van een 'hogere' identiteit (een vaderland, een ras, een cultuur, een geschiedenis) die geen enkel 'buiten' meer toeliet
Nr. 42, Juni 1993 • Ludo Abicht • 'Zeg me, waar is mijn vaderland?'
Hij was in Duitsland geboren als zoon van een Duits ambtenaar; hij studeerde aan een oerdegelijk Duits gymnasium, aan een reeks van Duitse universiteiten; hij sprak en schreef een schitterend Duits en...de verhoudingen worden plotseling omgedraaid). Anders gezegd: een duidelijke afkeuring van intolerantie in een sportklub of een stamcafé is veel efficinter dan een goedbedoeld manifest van progressieve...Ook als ze altijd een minderheid zullen blijven hebben deze intellectuelen (en een intellectueel betekent hier niet iemand met een diploma, een intellectueel is iemand die zelf denkt) toch de plicht
Nr. 42, Juni 1993 • Rudi Laermans • Een krachtig lichaam
Maar wat hij zei veranderde de acteur ook voortdurend in een getuige van een werkelijkheid die niet voor theatralisering vatbaar is. Roy Cohn/Jack Smith is een drama, alleen zit het belangrijkste...Ron Vawter heeft een uiterst scherpe blik die autoriteit uitstraalt; hij spreekt met een lage, doordringende stem die geen tegenspraak duldt en zeer imperatief is (beide zijn misschien een erfenis van...Er is iets met Ron Vawters lichaam aan de hand; er is iets met het toneelspel aan de hand — want ik kan mij niet voorstellen ooit nog een theatervoorstelling te zien zonder het vooruitzicht van een
Nr. 42, Juni 1993 • Bart Philipsen • De scène, het misverstand en het ogenblik
tegen de valse god, wiens oog wilde totaliseren wat slechts door een onherhaalbaar toeval 'coïncideert': een veelheid van private, elkaar al dan niet doorkruisende geschiedenissen, een...de toevalligheid van het incident om te buigen tot een moment in een doelgericht proces of verhaal: een liefdesgeschiedenis...van een idealistische esthetica die het historische moment symbolisch veralgemeent en de geschiedenis wil opheffen in een totalitair Gesamtkunstwerk; een esthetica die zich politiek compromitteert door
Nr. 43, November 1993 • Hugo Durieux • Muziek/ Theater/ Politiek
Tosca is geen politiek theater — hoewel het niet ondenkbaar is dat een opvoering van deze opera een politiek feit kan zijn geweest tijdens een periode van bezetting en verzet...Omgekeerd, kon een interessant fragment slechts een plaats krijgen als het ook een muzikale struktuur had die past bij de andere gekozen citaten...Nadat hij een aantal godenbeelden verwoest had vanuit de overtuiging dat er slechts één ware God is, moest hij met zijn vrouw Sara vluchten naar Egypte
Nr. 43, November 1993 • Tuur Devens • Van poppenkast tot figurentheater
Het menselijk lichaam bereikt de reinste gratie pas, 'als het ofwel geen bewustzijn meer heeft, ofwel als het een oneindig bewustzijn heeft, dat wil zeggen in de marionet of in de god...Het traditionele stangpoppentheater evolueerde in de eerste decennia van een duidelijk onderdeel van de proletarische cultuur met een sterk klasse-bewustzijn en een naturalistische inslag naar een...Civil Wars (1983) staat er tegenover een dwerg een reuzepop, als een postmodernistische Über-marionet
Nr. 43, November 1993 • Gerardjan Rijnders • State of the Union
Lege straten, af en toe een groepje toeristen dat zich vergaapte aan een keurig opgeverfde etalage met daarin een keurig geverfd hobbelpaard uit de vorige eeuw naast een leuke blikken bromtol...Het was een indrukwekkende plechtigheid geweest met veel gekroonde hoofden, een echte volkszanger en een huilende prostituee...Een week later moest alleen nog maar een frans tijdschrift met een onaardige cartoon bij de grenzen worden geweerd
Nr. 44, Februari 1994 • Tuur Devens • Het theaterpretpark van Pat Van Hemelrijck
Een treintje rijdt in een spiraal naar boven, stopt steeds eventjes bij tafereeltjes van tientallen poppetjes in een vogelkooi, tussen planten, onder een waterval, op een propeller, voor een...Als een God de Vader stuurt hij zijn Zoon naar de wereld, om er iets aan te doen...Een hand is Roodkapje, een grote blauwe papierklem is de wolf, een pluimpje de jager, en een schaar de grootmoeder
Nr. 44, Februari 1994 • Bruno Koninckx • Drie koningen en een controletoren
De scène lijkt zich af te spelen in een totalitaire staat: acteurs én toeschouwers dragen een nummer op hun jas, er is een 'baas van het land' en ook een belangrijke god...Daar staat een man in zwart uniform en met een bivakmuts een tekst op te zeggen...Anders dan in het Nieuwe Testament, zijn de drie koningen hier niet om een pasgeborene te verwelkomen, maar om een begrafenis mee te maken: er is een baby gestorven, maar even later blijkt die uit de
Nr. 44, Februari 1994 • Marianne Buyck • Het paard dat ik in mij weet
Meg Stuart confronteert de kijker van bij het eerste ogenblik met een lege dansvloer, tegen een achtergrond van drie uiterst sobere hokjes met een stoel (als kleedhokjes in een warenhuis, of als...van de plek waar ze geboren is. Ze brengt een plek, een geschiedenis, misschien een oorsprong op het toneel die veel ouder zijn dan zij is, en waartegenover ze altijd een kind zal blijven...veel van weg, of de mensen bovenop een voorwereldlijk monster met lange poten zaten, en op de rug daarvan een koud en mistroostig land binnenvoeren, een land, zoals zich soms in een nachtmerrie aan je
Nr. 45, April 1994 • Win Van Berkel, Kurt Vanhoutte • Kunnen alle vertolkers staan en lopen?
Zelden is er een moment dat blijk geeft van een eigen interpretatie of een markant inzicht...De lege ruimte, het spel op de grens tussen speler en toeschouwer, de introductie van een verteller - het zijn allemaal trucjes om een vale enscenering een hedendaags kleurtje te geven...Zo een gemakkelijkheidsoplossing zou Het Misverstand reduceren tot een licht verteerbare fait divers, een triviaal misdaadverhaal in een hotel
Nr. 45, April 1994 • Stef Driezen • Men vangt geen snoeken met droge broeken
er een god bestaat...Daar is een gemeenschap voor nodig,' zegt Rilke (in een graffiti-boodschap op het dagdagelijkse toilet).
Elk kunstwerk is een kind van zijn tijd en vaak is het de moeder van onze gevoelens...Repertoire groeit en ontstaat, niet als een conceptuele naaldberg waaruit men een strohalm opvist, maar als een weerklank van de omringende, zich pregnant manifesterende, synchrone werkelijkheid
Development and design by LETTERWERK