Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


76 document(en) met "Roland B������er" • Resultaten 21 tot 40 worden getoond • Toon volgende resultaten



Nr. 29, Maart 1990 • Dirk Lauwaert, Bart Philipsen • Theaterfotografie
Hoe dichter de fotograaf in de scène komt, hoe meer informatie er verdwijnt, maar het subjectieve maakt ook meer kwaliteiten zichtbaar...scheiden en het even blootstellen alvorens de "beschaafde" codering (en decodering) deze materialiteit als "vorm-idee" binnen een gesloten tekensysteem (of wat er voor doorgaat) inlijft...Ze doet immer de stof, het 'gedachteloze' proza oplichten waaruit theaterdromen (en dat zijn er geen andere dan die waarmee wij op elk ogenblik leven) zijn gemaakt

Nr. 30, Juni 1990 • Erwin Jans • Het Achterland van het theater
De woorden waarmee de grote oude verhalen verteld worden, en waarzonder er geen verhalen bestaan (Zegen, Vloek, Liefde, Toorn, Meer, Droom, Waanzin, Woestijn, Verdriet, Zout, Ellende, Vrede, Oorlog...plaats van een 'utopie' zou men Handkes Achterland met een term van Roland Barthes een 'a-topie' kunnen noemen...Maar is hij niet verheugd over de naïviteit van het kind, en moet hij er niet zelf weer op een hoger niveau naar streven zijn waarheid te reproduceren ?" (Karl Marx, Grundrisse der Kritik der politi

Nr. 33, Maart 1991 • Sigrid Bousset • Wim Vandekeybus : Lichamen in vrije val
Er is met andere woorden nauwelijks sprake van een evolutie : Vandekeybus heeft drie keer dezelfde voorstelling gemaakt, met eenzelfde 'dieptestructuur', die aan de oppervlakte verschillend oogt...Er wordt dus 'gemaakt', elke avond opnieuw, maar het resultaat is paradoxaal genoeg elke avond identiek...Mooi is hoe er toch wiggen worden gedreven in het heftige ritme, de kracht, de absolute bewegingsdrang

Nr. 35, September 1991 • Sigrid Bousset • Gecanoniseerd experiment
Er is geen one-to-one relatie meer tussen de acteur en zijn personage: geen uiterlijke gelijkenis, leeftijds- of geslachtsovereenkomsten...Bij het Nationale Toneel Den Haag zijn er twee dingen gebeurd met Tsjechovs Ivanov: dramaturge Tineke Daniels heeft een nieuwe vertaling gemaakt, waarop gastregisseur Luk Perceval zijn bewerking heeft...Wat kon worden naverteld, de plot, is bewaard, maar wat alleen kan worden beleefd, wat zo moeilijk beschrijfbaar is, dat samenvallen van inhoud en vorm, verhaal en schriftuur, is er niet meer

Nr. 36, December 1991 • Frank Theys • Lied van mijn land TV-Wagner
Daarna is er alleen nog de verveling, alles is gelijk, er zijn geen grote gebeurtenissen meer, geen helden, God is dood, alleen het volk blijft over als massa, knetterend vuur en kabbelend water...En dit lijkt ook zowat de boodschap te zijn van het verhaal: de Graal wordt twee keer opgevoerd in de opera; de eerste keer begrijpt Parsifal er niets van en staat hij er maar bij als van de hand Gods...Er is ook een interessant historisch feit dat de link legt tussen goud (geld) en rationaliteit (wat het bestaan der goden bedreigt): Een paar decennia nadat voor het eerst in de geschiedenis geld als

Nr. 39, December 1992 • Benoît Vreux • Contract tussen kunstenaars en overheid
Het ontbreken van een statuut en van de nodige middelen was er wel mede oorzaak van dat beide initiatieven na 1972 opgedoekt werden...overleg met de technisch directeurs van deze theaters, zou er ook steun komen voor de technische uitrusting van de zalen...Théâtre de l'Eveil Guy Pion 2 Théâtre de l'Etuve Paul Deranne 1,9 Théâtre de Quat'sous Roland Ravez 1,5 Comédiens associés Andrée Gofinet 1,5 Théâtre du Sygne Elvire Brison

Nr. 42, Juni 1993 • Bart Philipsen • De scène, het misverstand en het ogenblik
een dochter van Diana/Artemis: men leze er de mythologie op na), naakt in haar badkamer...Van ontmoeting is er naar Strauss' goede gewoonte geen sprake, hooguit van een uitwisseling van ontgoochelingen en begoochelingen...Anita berooft hem ontgoocheld van zijn krans (in een andere opvoering van de Tijd was het de adelaar zelf, Goethes Tasso, die er afstand van deed): een symbolische (zelf-)castratie van de representant

Nr. 43, November 1993 • Tuur Devens • Van poppenkast tot figurentheater
Zit er in het huidige poppentheater voor kinderen misschien niet meer een duidelijke pedagogische boodschap, dan zijn toch vele produkties een vorm van educatief amusement...Niet alleen de acteurs bewegen hun lichamen als marionetten, er wordt ook gebruik gemaakt van poppen en gemanipuleerde objecten...Ook het prestige dat het poppentheater in de omringende landen kent, zorgt niet voor interferentie in Vlaanderen, hoewel er publiek voor is: Jozef van den Berg trok volle zalen, en ook Stuffed Puppet

Nr. 46, Januari 1994 • Mieke Kolk • Het universum van Karst Woudstra
Er werd mij een werkelijkheid voor ogen getoverd waar ik in het verloop van de avond deel van uit ging maken zonder dat mijn hersens er bij stil gingen staan...esthetische voorbehouden die er op neer komen dat er te veel seksuele afwijkingen (iedereen uit de broek) in deze "herschrijving" van Schillers Don Carlos (Thalia-fragment) voorkomen: "Deze...van hun jeugd en jongelingschap (...) Er is bij hen alom fixatie op de corruptie die het leven en de wereld hen hebben aangedaan(...) (Frans Strijards: het boze jongetje, Lamers: het blasfemische jongetje

Nr. 47, December 1994 • Freddy Decreus • Hugo Claus en de mythe van de...
en authenticiteit is er dus, toch de illusie van authenticiteit, zeker voldoende om je er persoonlijk door geraakt te voelen...Alleen waren die problemen tot de jaren '50 op het toneel niet bespreekbaar, Vlaanderen durfde zijn existentiële en seksuele problemen niet in de ogen kijken, laat staan er een hele avond mee...Dus diende deze man, die beter wist dan wie ook in Vlaanderen wat er aan binnen- en buitenlandse literatuur geschreven werd, met schuld overladen te worden

Nr. 48, Februari 1995 • Patrick Allegaert • Jongeren, pop en theater
Jongeren op de drempel van de jaren negentig). Nochtans was en is het overheersende beeld van jeugd dat ook door de wetenschappen geproduceerd wordt er een van crisis...Er wordt onderhandeld over regels en gezocht naar oplossingen die voor beiden, ouders en jongeren, aanvaardbaar zijn...Rudi Laermans schrijft in De vergeten openbaarheid van cultuur: 'Overeenkomstig dit ideaal moet de overheid er naar streven om, zoals het gemeenlijk heet, "de (hoge) cultuur dichter bij het volk te

Nr. 55, April 1996 • Adri De Brabandere • Toonladders van de beweging
Niet dat er geen diepte meer is, maar door een vermenigvuldiging van perspectieven heeft ze een andere werking...Expansie en zwarte gaten Die rechtlijnigheid is er evenmin in Limb's Theorem van William Forsythe...Er is in deze choreografie een spel van bewegingsverhoudingen, van afstanden, van leegten, dat nog moeilijk in coördinaten vast te leggen is. De ruimte wordt er plots uitgerekt of ingekrompen, er

Nr. 59, Maart 1997 • Marianne Van Kerkhoven, Pascal Gielen • Het kostbare theaterarchief van de BRTN
Op een bijna vanzelfsprekende wijze ga je aftasten wat er rond je gebeurt...die tijd is er enorm veel gegroeid uit festivals: je ging er naartoe om mensen te ontmoeten, je kwam er op het spoor van wat er aan de hand was, welke vragen men zich stelde, alhoewel dat allemaal...de loop der jaren hebben we zeer betrokken medewerkers gehad, zoals Carlos Tindemans, Gerard Mortier, Roland Vanopbroecke, Pol Arias, Jan Decorte... Horen en Zien In de jaren '70

Nr. 59, Maart 1997 • Myriam Van Imschoot • Forsythe met friet
leeftijd naar Duitsland kwam om er te dansen in het Stuttgarter Ballet van John Cranko...Dan zou je van je stoel willen springen en roepen: 'kom dan, geef je, ga er nu eindelijk eens tegenaan'. Deze reflex is allicht een stille erkenning van het feit dat er in de perceptie van een...Ook wanneer het om compositieprincipes of danstheorie gaat, is er sprake van entertainment van zodra je het toont, en aangezien er geen ander wijze is om het uit te werken moet je het 'performen'. Dat

Nr. 60, Juni 1997 • Geert Opsomer • Geschiedenis en theater: de speler en de...
speler wellicht de diabolische gids die zich 'er doorheen slaat' (dia-bolos), zoals De Cauter etymologisch formuleert...Op dit ogenblik is er nood aan een nieuwe archeologie of genealogie van de 'homo ludens', die het mogelijk maakt om voorbij Diderot, Brecht en Stanislawski aan te sluiten bij spelfuncties en reflectie...Geschiedschrijving van het theater, theater als geschiedschrijving Net op dit ogenblik verschijnen er een hele reeks werken die de geschiedenis van de podiumkunsten onder woorden proberen te

Nr. 61, Januari 1997 • Klazien Brummel • Balanchine en de essentie van het ballet
Bij zoveel tegengestelde geluiden moet er iets aan de hand zijn wat niet geruisloos in de vergetelheid op zou gaan...Choreografen als Maurice Béjart en Roland Petit hadden het naoorlogse Europa ook wel laten zien dat klassiek getrainde dansers jazz- en showdans in hun bewegingsvocabulaire konden opnemen, maar geen...Nooit heeft Balanchine de autonomie van de dans gepredikt zoals Cunningham deed, hoewel hij er misschien wel van overtuigd is geweest dat dans sowieso bestaansrecht had

Nr. 61, Januari 1997 • Eric De Kuyper • Rendez-vous manqués met Hans van Manen
En er zijn er nogal wat met hem gemaakt...Ik ben geen astronoom maar als ik naar het werk van Balanchine kijk, krijg ik (terecht of ten onrechte, dat doet er niet toe) de indruk dat ik iets snap van iets wat me verder totaal onverschillig...Er zijn er nogal wat en het is verre van opwindend om te lezen wat de recensenten over de jaren heen zowel goed als slecht vonden aan Van Manens' werk

Nr. 64, Juni 1998 • Clara Van den Broek, Dirk Pauwels • De vertelmachines van Pat Van Hemelrijck
Ik denk dat er nu een boeiende generatie op til is, wat ze er ook van zeggen...Mijn eerste reactie na de voorstelling - hoezeer ik er ook van gehouden heb - was: eigenlijk zit er materiaal in voor verschillende voorstellingen...Als er geen verhaaltje is, wat heb je er dan aan, dan sta je daar met je armen te zwaaien

Nr. 65, Januari 1998 • Bart Verschaffel • Foto's, teksten, (gesprekken)
Er is een mooie fotoreeks van Maarten Vanden Abeele, en er zijn naast interviewsnippers van Needcompanyleden, mooie en intrigerende teksten van Lieven De Cauter, Jan Denolf, Stefan Hertmans en Rudi...Mythologisering, schrijft Roland Barthes, is het proces waarbij het geconstrueerde zich voordoet als het spontane, waarbij cultuur of betekenis als 'natuurlijk' wordt voorgesteld...En die convergenties, meen ik, zijn er (tenminste met de Needcompany-in-dit-boek). Natuurlijk ontbreekt voor de teksten het equivalent van de bemiddeling door de fotograaf en zijn apparaat

Nr. 68, Juni 1999 • Rudi Laermans • De totale podiumkunst van Rosas
De tekstzegging gebeurt nu eens frontaal richting publiek gekeerd, dan weer terwijl er schijnbaar ordeloos door elkaar wordt gelopen of van plaats gewisseld...Zo is er de tel-scène, die trouwens tevens op een meer algemeen niveau het overkoepelende thema ontvouwt, dus de dualiteit individu/groep ensceneert...Want gedurig is er de indruk dat de voorstelling al lang is begonnen voor ze officieel aanvangt én ze tegelijkertijd maar niet echt wil beginnen, zodat er enkel het heden als quasi-absoluut temporeel


Toon volgende resultaten





Development and design by LETTERWERK