Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


13 document(en) met "Descartes W"



Nr. 26, Juni 1989 • Herman De Dyn • Theater over filosofie
Zo zag ik enige tijd geleden een TV-opname van een toneelstuk waarin Descartes en Pascal hun diep-verschillende denkbeelden met elkaar confron-teeerden

Nr. 33, Maart 1991 • Rud Vanden Nest • The tempest revisited
Brooks interpretatie past immers niet alleen volkomen in het kader van de laat-Elisabethaanse era (bewerker Jean-Claude Carrière merkt gevat op dat Descartes, de voorloper van de nieuwe tijd, op dat

Nr. 50, Juni 1995 • Lukas Vandenabeele • Etienne Decroux
Ik denk aan de woorden van Descartes: 'Je ne veux même pas savoir s'il y a eu des hommes avant moi'. Decroux is niet naar het theater gegaan vanuit enige belangstelling voor de kunst

Nr. 55, April 1996 • Adri De Brabandere • Toonladders van de beweging
Door de scheiding tussen het materiële en het geestelijke, zoals die door Descartes was geconcipieerd, werd de ruimte doorzichtig en kon zij worden vastgelegd in coördinaten...De ontgeestelijking van de ruimte betekende echter niet dat het centrale en autonome subject, dat evenzeer door Descartes was geconstitueerd, opnieuw werd weggedrongen

Nr. 55, April 1996 • Marc Holthof • De jicht van de zonnekoning
Het is in de Dioptrique van filosoof René ETCETERA XIV I 55 8 Descartes, dat op 8 juni 1637 samen met de Discours de la méthode verscheen bij Jean Maire in Leiden...Voor Descartes bestaan de dingen uit de realiteit slechts en la grosseur, la figure, l'arrangement et le mouvement de leur figures'. Dus in wat er zichtbaar van is. De essentie van de realiteit is wat...Het is ook precies dezelfde techniek (het opdelen van de werkelijkheid in 'idées claires et distinctes') waarmee René Descartes (die, voor zover ik weet, geen balletverleden had, maar wél in het leger

Nr. 64, Juni 1998 • Marianne Van Kerkhoven • Kwantumtheater
Etcetera: Zit er niet een enorme beperking in de binaire manier waarop wij - sinds Descartes - ons denken structureren...Aerts: Descartes is daar inderdaad een verkeerde weg ingeslagen, want fundamenteel zijn wij natuurlijke geen binair denkende wezens; computers - voorlopig - wel

Nr. 65, Januari 1998 • Marianne Van Kerkhoven • Samenvallen met wat je denkt
al sinds Descartes ons denken beheerst

Nr. 70, December 1999 • Rudi Bekaert • 100 Ways To Disappear And Live Free
aristotalossen op het pythagogras W: de twijfel heeft geen kans M: oei, nee geen twijfel P: zelfs geen twijfeltje S: grâce à Descartes W: die heeft zich in onze slapen genesteld

Nr. 82, Juni 2002 • Rudi Laermans • Digitale schijn
Dat wordt bij Descartes duidelijk zichtbaar, begint echter al bij Cusanus en tekent zich bijvoorbeeld al te pijnlijk af bij Galilei...Het hercoderen brengt de al vermelde fundamentele kennistheoretische vraag met zich mee, of er iets bestaat dat niet bedrieglijk is. Daarop gaf Descartes zoals bekend het volgende antwoord: het

Nr. 87, Juni 2003 • Jeroen Laureyns • The medium is not the message: Performance...
Descartes die de werking van de geest scheidt van het lichaam en daarmee ook van zijn omgeving...Het zijn extreme bevestigingen van het feit dat ons leven aan ons lichaam gebonden is. In tegenstelling tot Descartes bestaat de geest in de opvatting van Abramovic niet los van het menselijk lichaam

Nr. 88, September 2003 • Thomas Crombez, Wouter Hillaert • Theater van de verwondering: Tracedia Endoconidia Societas...
Verwondering, volgens Descartes de eerste van alle passies, bouwt op het gegeven van het contrast en precies van dat gegeven heeft Castellucci zijn hele esthetiek gemaakt...De hyperrealisten gingen het aura van het kunstwerk te lijf met het zuur van de banaliteit en vraten daarmee Descartes' wezenlijke verschil tussen het gekende en het ongeziene in één klap weg...René Descartes, Les Passions de l'Ame, artikel 53

Nr. 93, Januari 2004 • Tom Janssens • Kernpunt van een leeglopende wasbak: Tannhaüser: Jan...
De middeleeuwen gaan dan ook vooraf aan de jaren waarin Descartes hart van rede splitste en Kant de Verlichting aanknipte

Nr. 100, Februari 2006 • Isabelle Stengers • Dépaysements
Het is de fictie geworden twijfel van Descartes: hoe weet ik zeker dat deze wereld echt bestaat, droom ik hem niet...Afhankelijk van de hypothese, verandert de betekenis van elke scène, en de toeschouwer beleeft, daadwerkelijk, de ervaring van twijfel van meneer Descartes: hoe kan ik droom van werkelijkheid...De anomalie is inderdaad niet, zoals de twijfel van Descartes, de weg van de waarheid, maar het resultaat van het abnormale karakter van wat ons is overkomen