Archief Etcetera

Zoeken naar  Auteur


4 document(en) met "Fin de Partie"



Nr. 2, Maart 1983 • Daan Bauwens, Pol Arias, Johan Callens, Johan... • K R O N I E K:...
Heeft de produktie van Samuel Becketts Fin de partie er het einde van het spel ingeluid...Om de enorme en kostbare toer-nees met de grote produkties te compenseren, ging het Atelier Théâtral op reis met Fin de partie van Beckett en L'échange van Claudel, beide in regie van Delcampe zelf...al te zeer vanuit de Gentse situatie bekeken, wat in de keuze van de artikels de facto tot een vertekende of onvolledige weergave leidt en ten tweede (gevolg van ten eerste) lijkt de registratie van de

Nr. 4, September 1983 • Pol Arias • Jeune Théâtre gooit de luiers af
Daarbij tekenden zich twee stromingen af: een eerste waar de tekst opzij geschoven werd ten gunste van het lichaam, de stem, de ruimte en de beweging ; een tweede ging zich eerder toeleggen op tekst...Door bijvoorbeeld brutaal te snoeien in het budget van het Théâtre National de Belgique (de slokop van de theatersubsidie) kan onze minister van cultuur, P. Moureaux, ("Ministre de la Communauté...Pol Arias Fin de Partie (Théâtre Varia) - Foto Danële Pierre

Nr. 24, December 1988 • Alex Mallems • Gildas Bourdet
de context van de vragen naar de verhouding van Vlaamse gezelschappen tegenover het repertoire en met de problematiek van het aantrekken van gesubsidieerde huisauteurs, biedt La Salamandre met zijn...En Parijs lonkt ook voor Bourdet: hij ensceneerde in het hoofdstadtheater een Fin de Partie van Beckett die bijna voor een rel zorgde toen de auteur weet kreeg van het roze licht waarin Bourdet het...die nieuwe ruimte komt La Salamandre april '89 uit met de grijze Fin de Partie van Samuel Beckett

Nr. 92, Juni 2004 • Luk Van den Dries • Val in de leegte
Zou er niet meer effect te verwachten zijn van een scène waarin de toeschouwer de confrontatie aangaat met de leegte, met de afwezigheid...Niet door die afwezigheid te representeren zoals bijvoorbeeld Beckett deed in zijn volledig desolate teksten, die, zoals Fin de Partie, toch altijd binnen de veilige grenzen van de metaforisering van...Waarom van het theater het utopia van de samenhorigheid maken, wanneer de kern van de postdramati-sche scène de eenzaamheid is? Waarom nog theaters bouwen voor honderden toeschouwers