1099 document(en) met "Het Meer" • Resultaten 601 tot 620 worden getoond • Toon volgende resultaten
Nr. 36, December 1991 • Willy Thomas • Iemand graag zien
Vooral nadat de overige toenmalige docenten zelf eens met 'de meester' hadden gewerkt, bleek enig protest van de leerlingen niet meer tegen het ontslag opgewassen...Misschien maakt Decorte geen 'voorstellingen' meer, maar des te meer gebeurt er telkens iets tussen 20u30 en plusminus 21u30 (afhankelijk van het been waarmee hij om 14u uit zijn bed is gestapt). Om...spreken, reëel"
Is het niet een klein beetje triestig dat we daar sowieso aan herinnerd moeten worden en dat bepaalde critici dergelijke sporen niet meer willen zien
Nr. 37, April 1992 • Johan Thielemans • opinie /
al die tijd in Nederland aan het gebeuren was (we willen de pijnlijke geschiedenis rond De Blauwe Maandag hier zelfs buiten beschouwing laten). Het kan toch niet, dat het Theaterfestival, wat hoort een...De sluiswachters maken nu een kans om meer middelen en dus meer macht te krijgen, van het ogenblik dat het langverwachte nieuwe decreet er aankomt...Je durft het woordje dienen niet schrijven, want dat ligt in de cultuursector niet goed in de markt). Daarom is het nodig dat de sluiswachters scherp in het oog worden gehouden, want het publiek heeft
Nr. 37, April 1992 • Klaas Tindemans • De deuren van de tijd gaan niet...
mobiliserende kracht dan het intellect, misschien vertelt dit instinct meer over het universeel-menselijke dan de rede...Kosmopolitisme', 'democratie', 'klassenloze samenleving': het zijn geen idealen meer, het zijn perspectieven met een relatieve betekenis geworden, schaduwen van de reële onmacht van het menselijk...project: dat is hier niet meer relevant, het enige dat, naar mijn gevoel, nog telt is de 'normale' democratische burgerzin van de kunstenaar - de bescheidenheid waarmee hij zichzelf een plaats toekent in het
Nr. 37, April 1992 • Ludo Abicht • La Muette de Portici was geen grote...
Tot we buiten adem geraakt zijn, moe van het wereldverbeteren, ontgoocheld over een mensheid die zich duidelijk niet meer voor ons alavondlijke enthousiasme interesseerde en van binnen een tikkeltje...zijn te professioneel om ons te laten inpakken door de goocheltruuks van het postmodernisme dat beweert dat er geen echte kloof tussen high en pop meer zou bestaan (kijk maar naar het gebruik van alle...Het onmogelijke dat we toch moeten nastreven als we uit de gevaarlijke banaliteit willen ontsnappen, de banaliteit die er onder meer in bestaat, dat we de intolerantie stilaan als normaal gaan
Nr. 37, April 1992 • (advertentie)
Ja, ik neem een abonnement op het NWT...Camille Paglia haalt in haar stuk over seks en beschaving meer overhoop dan een gemiddelde academicus in zijn hele leven...En Paul Goossens kent Gorbatsjov de
nobelprijs van het fatsoen toe omdat hij de
eerste president uit de geschiedenis
is die iets niet deed: op mensen laten schieten
Nr. 37, April 1992 • Luk Van den Dries, Erwin Jans • Luk Perceval
Het is mij almaar duidelijker geworden waarom ik het theater wil weghalen uit zijn illustrativiteit, het steeds meer wil kaderen in... ik weet niet of je dat een 'nieuwe esthetiek' kan noemen...Ook bij Stan vind je dat terug, het niet meer willen vasthouden aan psychologie en identiteit...Ik geloof daar ook niet in. Ik geloof niet in het repertoiretheater zoals dat nu gebracht wordt omdat het te onpersoonlijk is. Ik denk dat theater meer en meer een persoonlijk statement wordt
Nr. 37, April 1992 • Johan Thielemans • Gepassioneerd theater
Hij is 'het rustpunt met woedende onrust als onderstroom' (Loek Zonneveld). Het verhaal van de bode levert het hoogtepunt van het stuk op...Het maakt zelfs, zeker ook door het gebruik van het Engels, een ietwat modieuze indruk...En, als het ware en passant, toont ze ook nog eens hoe deze relativering het gepassioneerd en gekund acteren niet in de weg mag staan, want precies daar schuilt de kracht van het theater
Nr. 37, April 1992 • Erwin Jans • De andere gevoeligheid van Immer das Selbe
Begin- en eindpunt van dat denken is het fysieke lichaam, het lichaam dat uitdrukking is van zijn eigen kracht in confrontatie met andere lichamen en de materiële context van de scène...Vandekeybus zelf spreekt in een interview over de videocliptechniek waarop hij zich inspireert:' Ik gebruik het tempo, het ritme van de videoclip, maar niet de knip-techniek...gevaarlijk dicht in de buurt van het publiek van danser naar danser geworpen terwijl het licht dimt en de toeschouwers op de eerste rijen onrustig worden
Nr. 37, April 1992 • Pieter T'Jonck • De lucht is zwanger van onuitgesproken verlangens
Bij Stella voelde je zowat op elk moment dat de dansers het probleem om 'het te maken', het vertoon, met een ongeziene direct-heid aanpakten, zonder zich af te vragen of het wel klopte...Meer dan eens waren de dansers louter passief aanwezig, met een gebrek aan accuratesse qua timing en synchroniciteit, die verraadde dat ze niet helemaal wisten waar ze stonden in het geheel en of het...Het
Erts, Rosas / H. Sorgeloos
spiegeleffect tussen de meer 'afleesbare' video en de meer onwillekeurige, meerduidige dans geeft aan de dans een verhoogde
Nr. 37, April 1992 • Gunther Sergooris • De apotheose van de diva, de ondergang...
toneelrand, staat dan langzaam op en begeeft zich meer naar het midden en richt zich daarbij expliciet naar het publiek...Zijn granieten bariton,die op het einde van het eerste bedrijf gemakkelijk boven het Te Deum-koor uitstijgt, klinkt misschien nogal Germaans, maar past bij het personage zoals het hier getekend wordt...De confrontatie tussen Hector en Paris bij het begin van het tweede bedrijf krijgt een ongemene dramatische spanning door de pauken, voor het overige blijft het orkest stil
Nr. 37, April 1992 • Hana Bobkova • De criticus en zijn verantwoordelijkheden
Tijdens mijn nu reeds meer dan tienjarige praktijk als toneelcritica heb ik de weg afgelegd van het intuïtieve naar het meer bewuste schrijven, waartoe mijn docentschap aan de universiteit uiteraard...aandacht voor de groei van grote (vaak gefusioneerde) instellingen: wat het theater betreft is het niet denkbeeldig dat er voor het kleine geen ruimte meer is; een grote...het individualistische tijdperk legt men zich meer toe op het stimuleren van de fantasie, op het bevrijden van de mens van zijn frustraties, op het hem gevoeliger maken voor zichzelf en zijn medemens
Nr. 37, April 1992 • Hugo Durieux • De meubels van Robert Wilson
Vaak zal dat betekenen dat ik een of meer wegen uitstippel om het onoverzichtelijke inzichtelijk te maken...het andere geval krijgt het geheel de betekenis dat verdere interpretatie zinloos of overbodig is.
Met het geluid bij ROBERT WILSON MR...Wat moet je bijvoorbeeld met nummer 20 op het parcours, SADDAM HUSSEIN a chair for Saddam hussein, 1991, construit pour ZE1T Magazin, bois et béton, dat in het boek van Heiner Müller het bijschrift
Nr. 37, April 1992 • Maarten Van Steenbergen • boekbespreking /
zijn essay Ontmaskering van een kwelling stelt docent cultuurfilosofie en ethiek Ronald Commers dat vele regisseurs meer geïnteresseerd zijn in het opvoeren van hun eigen 'theateren', dan in het...Het gaat enkel nog over 'de kwellende repetitie van wat hopeloos is binnen een westerse cultuur', over 'de representatie in een oneindige ontdubbeling' van het subject en niet meer over 'de verlangde...veel meer halfslachtige voorstellingen gezien, zonder visie, zonder dat het voor mij een spiegel was van het theater van de wereld
Nr. 37, April 1992 • Marcel Otten • 'Waarom kijken we niet gewoon naar de...
Het kakelende commentaar van Ritsema was iedere keer: 'Helder... lichtjes... transparant...' Ik dacht er het mijne van...Ik merkte dat ik behoorlijk in het ootje was genomen met het zogenaamd doorbreken van die vierde wand en ik viel ook een keer in slaap, nota bene bij een voorstelling waar ik Heiner Müller in eigen...Met het langzame verglijden van het landschap wordt de geschiedenis van de mens in perspectief gebracht: de mensheid in haar geheel als onbeduidende factor en het individu als toeschouwer der
Nr. 37, April 1992 • Luk Van den Dries • De Opdracht theatrale kaalslag
Eens te meer blijkt dat het geen gebruiksteksten zijn die na consumptie weggegooid kunnen worden...een tafel en een paar stoelen: een repetitieruimte waar de acteurs het publiek uitnodigen tot wat op het eerste gezicht niet meer lijkt dan een lezing...Op het eerste niveau heeft dat als resultaat dat de tekst veel meer komt bovendrijven en je aandacht toegespitst wordt op de zegging zelf: de taalhandeling wordt niet besloten in een figuur, wordt
Nr. 37, April 1992 • Klaas Tindemans • De tekst en zijn varianten
vergissing'. Zo wordt, in het eerste Theaterschrift, over het ontbreken van psychologisch coherente personages in het nieuwe, het andere acteren gezegd:' De naturalistische traditie (...) wordt hier grondig met de...voeten getreden; de toeschouwer kan zich nauwelijks 'inleven' gezien er geen logische vertelling meer is, waarin herkenbare personages optreden; het invoeren van abstracte werkwijzen bemoeilijkt eveneens de...Als een produktiehuis zoals het Kaaitheater meer doet dan de eigen praktijk beschrijven, en er conclusies over het gehele landschap aan wil verbinden, dan zorgt het voor spraakverwarring: we weten wel
Nr. 37, April 1992 • ERwin Jans • Arne Sierens Gent en de wereld
het verhaal van de moord op Lahaut zoals het door Boste wordt verteld). Ook in Mouchette en in Koste zitten nog een aantal epische passages waarin de personages 'vertellen', maar het aandeel van de...Er is geen verhaal meer, evenmin een vertelling die het geheel nog een duidelijke richting geeft...Voor wie is afgedaald in de onderwereld is het daglicht nooit meer zoals voorheen
Nr. 37, April 1992 • Erwin Jans • Het wachten van Josse De Pauw
Het is de stroom van het schrijven en de stroom van het ademen die zich in deze teksten hebben samengevoegd...Het Kind van de Smid situeert zich in de negentiende eeuw en vertelt het levensverhaal van twee halfbroers en halfbloeden: Pomp en Het Kind, zonen van een Indiaanse en twee blanken, een Canadese...De talrijke beschrijvingen van natuurverschijnselen vertragen het ritme van de vertelling en onderwerpen het aan het langzame ritme van de waarneming
Nr. 37, April 1992 • Luk Van den Dries, Bruno Koninckx • Frank Vercruyssen
Het is een zeer kleine, nog meer gemarginaliseerde groep dan het al was, zeker binnen de sector waar jullie in werken...Het individu censureert zichzelf dus niet meer ten aanzien van het verleden, maar neemt stelling...Misschien is het wel zo dat de huidige generatie meer uitgaat van het individu, en niet langer de pretentie heeft in groep iets te veranderen
Nr. 38, Mei 1992 • An-Marie Lambrechts, Erwin Jans • Ignace Cornelissen
hebben toen besloten om volledig professioneel te gaan en daaruit is Het Gevolg, zoals het nu bestaat, ontstaan...Etcetera: Je bent al heel lang bezig met het politieke gegeven dat individuele karaktertrekken vaak een impact hebben op het veel algemenere politieke bedrijf...Als je het volledige stuk van Molière ensceneert zoals het er staat, is het heel plat
Development and design by LETTERWERK