704 document(en) met "(7)Een" • Resultaten 261 tot 280 worden getoond • Toon volgende twintig resultaten
Nieuw West speelt perverse Pygmalion
• 11 mei 1990
Het verhaal van een verzuurde professor die na een weddenschap een meisje uit de achterbuurt opvoedt tot een elegante dame, en vervolgens verliefd wordt op zijn eigen kreatie, is in dit stuk omgebouwd...Een gekunsteldheid die op een merkwaardige manier korrespondeert met de gekunstelde manier waarop de drie hun fantazie over onschuld, begeerte en bloed opwekken en prikkelen door hun woorden...Het stuk kent een bijzonder onheilspellend einde: Jongewaard en Boutkan, gegrepen door een fantazie om de jongen in tweeën te delen, elk de helft, en met zijn bloed een heilig brood te bakken
Een allegorie van macht en waanzin
• 1 juni 1990
Een verteller becommentarieert de gebeurtenissen, maar wel in een onbegrijpelijke taal (Hongaars...De keizer wordt omringd door gekken, kreupelen en bedelaars, wordt vervangen door een marionet, blijkt uiteindelijk zelf een gek: hij sterft als een lege, lachwekkende icoon op een pedestal links van...La mort de l'empereur is een uitzonderlijke voorstelling, omdat ze put uit een verhaalstof, vertelwijzen en technieken die ver van ons staan
Collage met mystieke voorstellingen
• 15 september 1990
Je kan eerder spreken van een aanknopingspunt om uit de willekeur van mogelijke bewegingen een selektie te maken, want de dans die je te zien krijgt, is in hoge mate abstrakt...De groep verandert ook voortdurend van indeling, vaak in een golfbeweging waarbij wat door een eerste groep is aangezet in een ander vlak en met een ruim tijdverschil door een andere groep hernomen...De gaandeweg meer geprononceerde ritmiek van de muziek geeft de dans een grotere dynamiek en kracht dan ze op zich zou hebben, verandert de rustig kabbelende beeldenstroom soms tot een nerveuze
Akteurs en niets meer dan dat
• 18 september 1990
Een zoet-zure teatersaus, gekruid met het optreden van een goochelaar, die zijn geheim snel prijsgeeft maar ondertussen de aandacht van de tekst afleidt...Maar ook het tegendeel van de triomf, het "goud". En dat tegendeel is een blinde woede, vertwijfeld klappen met een rode twijg...Daar volgen treurscènes op met een metalen ei als treurige vrucht tegen de buik gedrukt, met een kinderlijkkistje waar moeizaam afstand van genomen wordt, doorsneden door beelden van illuzies (de rode
Maatschappij Discordia ondervraagt traditie
• 22 september 1990
Het resultaat is allerminst een panoramisch-didaktisch overzicht van moderne dramaturgie, maar een gevoel van veelheid en verwarring, nog kracht bijgezet door de onortodoxe muziekkeuze...Muizelaar citeert een kranteartikel over een man die na zeven echtscheidingen weer bij zijn eerste vrouw belandde, waarop de anderen instemmend mompelen dat dit de liefde is en in een reidans...Door hun opstelling op een tafelblad zijn ze in hun bewegingen beperkt en wordt de aandacht volledig toegespitst op de vreemde poëzie van Genet, die ze bijna als een litanie opzeggen, zeker op die
Bruzzle: intiem, exuberant en onderkoeld
• 25 september 1990
Vertèbre begint verrassend: op een stoel ligt een gestalte als een voddebaal gewikkeld in allerlei doeken...Een uitgekiend gebruik van tegenlicht, de vreemde posities die Noiret inneemt op de stoel en een bijna spastische motoriek geven haar het uitzicht van een reuzegroot insekt...Met een beetje kwade wil kan je Floor dances ook zien als een handige truuk om veredelde stretching voor hoge kunst te laten doorgaan, door qua symboliek -- een heksenkring van ruwe rotsblokken is het
"Julius Caesar" subtiel en zuiver in regie...
• 3 oktober 1990
Vlak voor hij, na lange twijfel, toch naar de senaat vertrekt, staart hij minutenlang op een klein verhoogje, spreekgestoelte of offerblok, de zaal in. Een bewegingloze Mil Seghers die als het ware al...Aan Shakespeares verhaal voegt Lauwers wel een belangrijke dimensie toe: alle doden, en nagenoeg iedereen sterft in dit stuk, vinden elkaar terug in een kinderlijk hiernamaals waar ze, op...En weer, het is een meerzinnig kommentaar: de machthebbers worden als kinderen op hobbelpaarden voorgesteld, dat is zeker, maar tegelijk wordt de dood hier voorgesteld als een vertrooster, een heler
Trisha Brown in Antwerpen
• 5 oktober 1990
ANTWERPEN -- Trisha Brown is te gast in deSingel, en dat is een gebeurtenis...Maar ook als koreografe heeft ze, net als Steve Paxton in navolging van leermeester Merce Cunningham, een diepgaande invloed gehad op de dans in de jaren '70 en '80...De titel van dat laatste stuk is tegelijk een woordspeling op New work en een verwijzing naar de plaats waar destijds hevige rellen uitbraken
Onderhuidse dreiging in De Mensenslinger
• 11 oktober 1990
Die paar kleine dingen, en het houterig-stijve uitzicht van de spreker, met een hoornen bril die zijn gelaat verbergt achter zwarte rechthoekjes, creëren een personage...Hij zet er een parcours in uit, geeft door zijn spreken een bepaalde lezing en interpretatie van de tekst en verbindt de losse fragmenten met elkaar...Ernaast een emmertje met een schepnetje
"Rapta" van Vicente Saez: aantrekking en afstoting
• 30 oktober 1990
Nu staat hij met een nieuwe voorstelling, Rapta, in de Beursschouwburg in Brussel; een voorstelling die een reuzestap voorwaarts is tegenover het gewild-mechanische, afgemeten Ens...een begeleidende tekst wordt dit duet voorgesteld als een konfrontatie tussen twee personages, die staan voor materie en beweging...De intensiteit, en die momenten waarop Saez zich laat gaan, creërden een suspens bij het publiek die zich ontlaadde in een lang, warm en verdiend applaus
Forced Entertainment maakt alleen beeldjes
• 9 november 1990
Een decor op stellingen met kitcherige lampjes, een bed en een zetel en nog wat attributen verbeelden achtereenvolgens een luizige hotelkamer waar een Elvis-imitator zich met twee show-girls in een...Twee entertainers, een man en een vrouw, vertellen vanuit Hawaii giechelend hun glad-opgeklopte verhaaltjes over hun extravagante seks-shows en hun leven...Alles wordt na een tijd een grote, verwarrende troep
De hand van de meester
• 1 december 1990
Een wat gematigder onthaal in eigen land sloeg ondertussen ook om in een massale publieke bijval...Vandekeybus zet dingen op scène die je daar normaliter niet verwacht, eerder in een circus of op straat bij spelende kinderen...Op geen enkel moment worden in deze voorstelling "grenzen" verlegd, maar op een bijna achteloze manier syntetizeert Vandekeybus in deze voorstelling artistieke procédés en een soort vitaliteit, die
Decortes kijk op Woyzeck: "Dieje gast is...
• 21 december 1990
Een pose die voor velerlei uitleg vatbaar is. Het is een steek in de richting van publiek dat over steeds diepere en grotere betekenislagen dooremmert (met en passant een volledig gebrek aan inzicht...die tekst en zijn enscenering).
Maar het is ook een positieverklaring: je krijgt Decorte niet waar je hem misschien hebben wil, in het hoekje van het "serieuze" teater...ruil daarvoor trakteert de man ons wel, bijgestaan door Sigrid Vinks en een ander meisje, op een onweerstaanbaar grappige demonstratie van zijn teaterinstinkt
Sleutelen aan Marivaux
• 22 december 1990
De aanloop is prachtig: de akteurs dragen een massa attributen en kostuums aan: tafeltjes, stoelen, draperieën, een poef, zakzetels, strandspeelgoed en een taart...Marivaux speelt in een volledig abstrakte ruimte: alleen de poef blijft staan als een noodzakelijk obstakel in de nachtelijke verwarring die later volgt...Tot een echte karaktertekening komt het wel niet, het blijft een tic
"Het kind van de smid", spannende tocht...
• 24 december 1990
Het kind" en Pomp zijn halfbloeden met een Indiaanse moeder en een Ierse smid en een Canadese soldaat als vader...Het is vooral de specifieke vorm van de voorstelling, veel meer verhaal verteld door vier akteurs dan teater met personages, die borg staat voor een lange nawerking: ze laat een grote ruimte over aan...Dat geeft juist een kwaliteit van waarachtigheid aan het verhaal, die prikkelt tot een grotere inleving in wat niet getoond maar alleen verteld wordt
Het verval van de rede
• 26 december 1990
Een beeldtaal die zo naar het modernisme verwijst, was het niet dat het rood net iets te stemmig is, niet het onversneden rood van Mondriaan maar een aangepast bordeaux, en dat de brokstukken...Een zelfde omkering probeert Besprosvany met bewegingsmateriaal uit: diens "Apollo Musagetis" wordt "bijgesteld" tot een vlotte, professionele show...Een van de bezwaren tegen dit procédé is technisch: de dansers zijn lang de kwaadste niet, maar de dans wordt door een zekere stroefheid gekenmerkt; waar je een absolute perfectie zou kunnen
Sterk teater naar Natalia Ginzburg
• 12 januari 1991
enkele simpele, messcherp afgewogen dialogen tussen een vrouw, een man en zijn vriend, wordt het verhaal van de teloorgang van kommunikatie in een huwelijk trefzeker neergezet...Eenvoud
In zijn verleden is er wel een moment dat hij koestert: een affaire met een geliefde, nu ook ongelukkig getrouwd...Het decor is bijna een droomfoto van een echtelijk bed in een luxueuze slaapkamer
Discordia speelt Shakespeare-komedies
• 5 februari 1991
De interpretatie van Twelfth Night lijkt op een oefening in het ad hoc oplossen van alle problemen die een situatiekomedie oplevert, met als toemaatje een geinigheidje van J.J...Ze maken er een huzarenstukje van, en in tegenstelling tot de nogal aleatoire rolverdeling in Twelfth Night werpt deze koncentratie een biezonder licht op de tegenstellingen en (verzwegen) drijfveren...De pacifikatie die uitgaat van een reeks door de hertog verordende huwelijken is als de bezegeling van een officiële moraal, een pax romana waarachter je zonder enige moeite de genadeloze strijd
Vernuftige charme
• 9 februari 1991
Want circus is ook altijd een beetje overbluffen en schematizeren tot een sterk effekt, gericht op een naïef publiek...Mislukte" acts, zoals een derderangsclownerie of een mallotige jongleur bezegelen die medeplichtigheid tussen maker en publiek: in plaats van boegeroep is gelach hun deel...een prachtig nummer: twee dansers zijn er via een kabel door een ring hoog boven de scène met elkaar verbonden en huppelen als jojo's tegenover elkaar op en neer
Tweemaal hevige verlangens
• 23 februari 1991
het gevolg van een tot het uiterste uitgepuurde timing, een af en toe hallucinante precisie in ritme en beweging, waar op het eerste gezicht alleen maar bruuske en ongekoördineerde uithalen te zien zijn...Het zijn nog steeds vijf konkrete vrouwen die op zoek zijn naar middelen om zich "waar" te maken (op scène), en je kan alleen maar vaststellen dat ze daar op een onwaarschijnlijke manier in slagen...De gerepresenteerde situatie is een teatrale: vier jonge meisjes in glitterpakjes op scène, met een vijfde erbij die de "nummers" aankondigt