704 document(en) met "De-Mey" • Resultaten 401 tot 420 worden getoond • Toon volgende twintig resultaten
Verhaal van virtuoos pianist
• 15 december 1993
Hein van der Heijden speelt het wonderkind, Mark Rietman staat voor de concertpianist, Hans Kesting is de perfectionist die in de studio de ideale klank probeert te vinden en Han Kerckhoffs geeft...Hier en daar nemen de vier acteurs ook wel eens een extra rol voor hun rekening, om een historische gebeurtenis te belichten in Goulds leven, zoals de ontmoeting met von Karajan...Na enige tijd ga je die dicht volgestouwde ruimte echt ervaren als een verbeelding van het inwendige van het hoofd van de pianist: de afsplitsingen van de ene componist gaan er met elkaar in discussie
Dansconcours Bagnolet ontgoochelt
• 29 januari 1994
Het aksent ligt bij de beoordeling niet op de technische kwaliteit van de dans, wel op de "auteur-choréographe". Van hem/haar wordt een artistieke ambitie verwacht die verder reikt dan een mooi...De revelatie was echter de solo die de Engelse Fiona Wright onder de titel Touching Jonah prezenteerde...De latente obsceniteit van de eerste scènes wordt plots duidelijk, omdat de toeschouwer hier plots flagrant in de (ongemakkelijke) positie van een voyeur komt te staan
Waarom het belangrijk was te kijken en...
• 1 februari 1994
De bundeling van een reeks kleine, en vaak eigen produkties in een kort tijdsbestek trekt een gepassioneerd publiek aan, dat niet zozeer uit is op gegarandeerde waarde, maar juist de controverse...Rudi Laermans gaat in op de vraag naar de verhouding tussen de populaire voorstellingen van het lichaam in de media en de wijze waarop daar in dansvoorstellingen mee omgesprongen wordt...Peter De Jonge gaat in op het publikatieproject dat in de rand van Klapstuk '93 ontstaan is, De dans verschriftelijkt, en maakt ook enkele bedenkingen bij de voorstellingen waaraan enkele van deze
Mossoux speelt met dubbelgangers
• 4 februari 1994
Nu eens hangen de poppen er doods bij, dan weer slokken ze de danseres helemaal op, zodat je alleen nog de bewegende pop ziet, waarachter je nauwelijks nog de manipulator vermoedt...De gebaren die in de loop van het stuk de verschillende personages kenmerkten, lijken hier nog eens de revue te passeren...De poppen waren onderbewuste voorstellingen van de danseres, die plots met ongemene heftigheid letterlijk de kop opstaken
Stan speelt politieke Ibsen in een rap-stijl
• 7 februari 1994
Als dokter Stockman dan op een meeting de gemakzucht en lafheid waarmee pers, publiek en overheid zich achter orde, gezag en de "publieke opinie" verschuilen, aan de kaak stelt, is het hek van de dam...Alle nevenintriges ontwikkelen telkens een aspekt van de wijze waarop intellektuele (de pers), politieke (de overheid) of emotionele (het gezin) korruptie ontstaan...De inleving en het begrip van de kijker voor de psychologie van de protagonisten worden dan geprikkeld
Butoh-gezelschap Ariadone brengt ondoorgrondelijke edelkitsch
• 25 februari 1994
Butoh is een dansvorm die ontstond in de late jaren '60, in het zog van het studentenprotest tegen de ontmenselijking van de Japanse samenleving...de tweede scène zie je de vrouwen als danseresjes, gereduceerd tot lustobjekten bijna, daarna zie je ze als een soort poppen met kleren die ridikuul overkomen...De hamvraag bij een voorstelling als deze blijft natuurlijk of we wel de juiste interpretatiesleutels hebben voor de beelden die Carlotta Ikeda ons toont, of we de juiste inzet en emotionele waarde
Het verhaal van Freuds ontdekkingen : De...
• 1 maart 1994
Het lag bijna voor de hand dat ook Freud ooit de revue zou passeren: de laatste voorstelling in de reeks wordt Herinneringen aan de Donau, een projekt rond Freud en nazisme...De opeenvolging van die scènes, met zijn patiënt Dora, met Freuds echtgenote, met zijn vrienden Breuer en Fliess, respekteert grosso modo wel de werkelijke feiten van Freuds leven, maar de nood aan...Naar aanleiding van het overlijden van de cineast Derek Jarman herneemt de Parade op zondag 6 maart de voorstelling "Modern nature", met dagboekfragmenten van Jarman
Angelika Oei speelt spel zonder oplossing
• 2 maart 1994
Niet alleen de piste, maar ook de rand ervan, de tafels, vormen een uitnodiging tot een exploratie van de ruimte in haar drie dimensies, en van de figuren die zich er bevinden...De aard van de kontakten varieert: van zacht en behoedzaam, als in een slow of een voorzichtige eerste benadering door imitatie -- de eerste scènes van de voorstelling -- tot hard en heftig als in een...Een van de mooiste momenten in de voorstelling is die waarin Jordi Cortes alleen op de scène is, en de stellingen van poten en bladen met zijn lichaam bespeelt
Verstilde poses van Piet Rogie
• 4 maart 1994
De Mey). Dat portretteren is bijna letterlijk te nemen: de bewegingen, de konfrontaties dit de twee vrouwen met elkaar of met Piet Rogie zelf aangaan, spreken van een afgewogen stilering...Je kan de beeldcompositie, de afstanden die mensen scheiden, de positie die de dansers op de scène innemen, nagenoeg beeld per beeld beschrijven...Het subtiele gebruik van de stilering en de pose, het afgewogen zelfportret, zonder psychologisering, bij de twee vrouwen, tegenover de verlorenheid bij Rogie, is een interessant, en niet zo vaak
Muziek Lod keert lijdensverhaal om
• 4 maart 1994
Het voorgestelde tema was "nieuwe grimmigheid": "Kunst is niet langer progressief, de salongedachten hebben er te veel aan geproefd", vandaar de nood aan een nieuwe grimmigheid, aldus het gezelschap...De hoogst individuele emotie van de wereldmoede volwassene, wordt hier als waarheid over die wereld opgevoerd...De rode draad van de voorstelling is een ingeving van de auteur: als je het lijdensverhaal van Kristus, met zijn veertien "staties" nu eens omgekeerd zo lezen
Vawter speelt zijn eigen dood
• 5 maart 1994
De laatste neemt de rol van Philoktetes voor zijn rekening in de drie stukken...De akteur die vorig jaar nog briljant akteerde in Roy Cohn/Jack Smith beweegt moeizaam, zoekt soms naar zijn woorden en hapt vaak naar adem tussen twee zinnen in. De parallel met de stinkende wond van...De onwaarschijnlijke wreedheid van het verhaal zelf, het oplossen van de menselijkheid van Philoktetes in de rottende wond, de onmogelijke pretentie van het menselijk bedrijf dat doet alsof de dood er
Gallotta roept wondere wereld op
• 12 maart 1994
Door de grote complexiteit van de architektuur van de voorstelling, moet dat een ware heksentoer geweest zijn...Toch is die diagonaal er niet als de lijn die de bewegingsfiguren ordent en bepaalt, maar, paradoksaal genoeg, als de lijn waarvan steeds afgeweken wordt, de uiteindelijke figuur die nooit echt...De opbouw van de voorstelling staat trouwens in zijn geheel in een paradoksale verhouding tot de hele danstraditie, moderne dans zowel als klassiek ballet
Wat niet tussen de regels staat
• 14 maart 1994
Niet alleen door de interpretatie, maar ook door de tematiek zijn de drie stukken nauw met elkaar verweven...De personages bestaan maar door hun dialogen, en daar verliezen ze zich dan nog voortdurend in.
In C'est beau is de aanleiding van het gesprek de ontzetting van ouders dat hun kind in niets op...De zo begeerde gelijkheid tussen vader, moeder en zoon is paradoksaal genoeg fysiek aanwezig in de gelijke kledij van de drie spelers
Cuarteto: een al te schone dood
• 18 maart 1994
Zozeer zelfs dat de estetiek de werkelijke inzet van de voorstelling schijnt uit te maken: ze slorpt de kwaliteiten van tekst, muziek en dans op...eenvoudig, de metaforen (de zee, de nacht, de afzondering) zijn overbekend...Maar ook op het platform zijn de afstanden tussen de twee dansers vaak heel groot, bevindt de ene zich in het middenveld en de andere aan de rand
Maten een beetje ondermaats: Stan brengt "naïeve...
• 22 maart 1994
Het zijn hypokrieten (Angelo), intriganten (de hertog), lafaards (bij voorbeeld Escalus) of egocentrische wezens (de novice Isabella). De figuranten die daarrond zwermen zijn domkoppen en leeghoofden...de ridikulizering schuilt een geamuseerde vertedering over de povere hulpmiddelen waarmee de illuzie van het teater haar grootste effekten bereikt...Nog te zien in de Monty te Antwerpen vanavond, en dan tot einde april in 't Stuc in Leuven, de Beursschouwburg in Brussel de Toneelschuur in Haarlem, Lantaarn in Rotterdam, Vooruit in Gent, de Werf
Kunnen jonge artiesten geholpen worden?: Dossier: de...
• 1 april 1994
Nu zijn beide, de theatermakers en de centra, geaccepteerde instituten; de banden tussen de mensen onderling zijn er nog, maar organisatorisch zijn ze uit elkaar gegroeid...De nieuwkomers houden zich ver van de gevestigden uit een soort wrok, terwijl de gevestigden angstvallig aan hun positie vasthouden, met de hete adem van de jonge turken in de nek...Wel zien we de problemen van de jonge theatergroepen, en daar proberen we een antwoord op te geven, vanuit de vraag van de groepen zelf
Needcompany speelt Alberto Moravia
• 6 april 1994
Als in de laatste scène de akteurs Mil Seghers, in de rol van professor, aanspreken over de allergrootste vragen over leven en dood, wordt dat definitief bevestigd...De "ontheiliging" van het geheim van de atomen leidt potentieel tot het einde van de wereld, zoals dat beschreven wordt in de Apokalyps van Johannes...Terwijl Seghers de tekst van de Apokalyps leest, doemen dan alle andere akteurs vanuit de coulissen op en beginnen ze mee te murmelen
Simpele verkeersregels : De eigenzinnige benadering van...
• 21 april 1994
Stop thinking about names". De oorspronkelijke kern, met Frank Vercruyssen, Damiaan De Schrijver, Waas Gramser en Yolente De Keersmaeker werd geleidelijk uitgebreid met Sara de Roo, Kris Van Trier...Matthias De Koning was de eerste die de aandacht voor de tekst, en niet de personage-opbouw, de expressie of het koncept, als belangrijkste gegeven vooropstelde...Maar de radikaal-politieke aanpak van de tekst, met slechts weinig aandacht voor persoonlijke morele drama's van de personages, liet de satirische kwaliteiten van het stuk bovendrijven
St. Georges, oefening met Romaanse ornamenten
• 26 april 1994
Joris en de draak brengen de vreemde beesten, koningen en heiligen, dieren en mensen tot leven die in eindeloze reeksen de kapitelen en wanden van oude kerken bevolken...De kleurige, en voor een keer niet zo exuberante kostuums van Chopinots vaste kostuumontwerper, de mode-ontwerper Jean-Paul Gaultier, voegen met hun polychromie de zon toe aan deze beelden...Geluiden van stormen, klokken en blaffende honden en de middeleeuwse muziek van het ensemble Mora Vocis brengen je helemaal in de wondere sfeer van de romaanse kunst
Flauwe Pulcinella van Michèle-Anne De Mey
• 27 april 1994
De belangrijkste lijkt vooral het te grote gemak waarmee de charmes en de inventiviteit van zowel de ballets russes als de commedia dell'arte geciteerd, en eigenlijk geusurpeerd worden...De bewegingstaal blijft mager; het is de herkenning van een balletfiguur die het effekt bepaalt, niet de virtuositeit waarmee ze uitgevoerd wordt...Op zich hoeft dat ook niet belangrijk te zijn, als daar iets anders, bij voorbeeld het uitspelen van de individualiteit van de dansers of een welbewuste naïviteit, voor in de plaats komt