704 document(en) met "H. De" • Resultaten 581 tot 600 worden getoond • Toon volgende twintig resultaten
Bevallige nachtmerries
• 30 januari 1997
Al wat de negen andere dansers rond haar uitvoeren, is dubbel interpreteerbaar: zijn het de droomcreaturen die zij al schrijvend tot leven wekt, of noteert zij de beelden die haar bespoken...De inzet van de voorstelling is allerminst de vraag naar de verhouding tussen beweging, schrijven en fantasie, en zelfs niet de vraag naar de wijze waarop het fantasmatische op scène getoond kan...De poëzie haalt haar effecten niet uit het materiaal waarmee gewerkt wordt (de choreografische taal), maar uit de boodschappen die ermee opgebouwd worden
Pak slaag uitgelokt maar niet gekregen
• 5 februari 1997
very seat of honour" is niet gebouwd op de gebruikelijke spanning in Fabre-choreografiën tussen de strenge, onveranderlijke en onbuigzame wetten van het ballet en de eigen verschijning van de dansers...De steelse, guitige of stereotiep uitdagende, of zelfs gewoon woeste blikken die ze de zaal inwerpt vertellen wat de danseres hier wil uitlokken; "spanking", een pak slaag op de billen, naar aloude...ook: zo raadselachtig als wat de mensen in de werkelijkheid bij elkaar zoeken
Vanrunxt belichaamt onpeilbare melancholie
• 8 februari 1997
Vanrunxt zelf omschrijft zijn Fortitudo als een verbeelding van de winter: het verval en de dood dragen in zich de kiemen van een nieuw leven dat op komst is. Een nieuw leven dat de sporen van het...De twee danseressen, de gracieuze, haast lyrisch, dansende Rosa Hermans en Annamirl van der Pluijm in lange, glanzende gewaden, staan in schril contrast tot de veeleer sjofel uitgedoste Vanrunxt zelf...Ook in de enscenering van een instorting blijft er het verschil tussen de beheerste stilering van de vrouwen en de wat onbeholpen, maar daardoor in zekere zin ook wat vertederende uitvoering van de
Wondere wereld van het fin de siècle
• 11 februari 1997
De compositie heeft vooral een intuïtieve samenhang, de houding bij de lezing en interpretatie van het tekstmateriaal heeft een ontwapenende (quasi-)naïviteit...Nu eens fungeert de dans als een soort behangpapier waartegen de theatrale actie zich afspeelt, dan weer is het net omgekeerd...Hoewel je achteraf bedenkt dat iets meer structuur en concentratie, iets meer thematische verdieping, de voorstelling beslist geen kwaad zou doen
Fascinerende lichaamsbeelden in solo van Wim Vandekeybus...
• 11 februari 1997
Al sinds de renaissance, sinds de ontdekking van de bloedsomloop door Harvey, hebben we met een zekere schok moeten ontdekken dat het lichaam geen eenheid is die een kosmische orde weerspiegelt, maar...De vreemdste anatomische constellaties worden gegroepeerd volgens de lichaamsstelsels (zenuwen, skelet, spieren...). Het resultaat van dit proces is dat de verteller zich door dat fotograferen...de tekst duiken vele verwijzingen op naar Vandekeybus zelf, naar Fabre, naar de kunstenares Orlan en de verongelukte invalide schilder Rob Scholte
Onschuldig sprookje met goede afloop : "De...
• 24 februari 1997
Deze onwerkelijke constructie, de fictie van twee strikt gescheiden levens boven en onder de tafel, wordt door beiden perfect in stand gehouden, niet in de laatste plaats door dubbele symbolische ruil...Dat de schoenlapper voortdurend op de schoenen en de benen van zijn hospita zit te kijken (en die schoenen tersluiks ook een nieuwe glans verleent) is in alle geval het reële gevolg van deze...De manier waarop de hoofdrolspelers de rol letterlijk belichamen doet het dragend idee van deze voorstelling -- een leuk spel met de clichés van het sprookje -- maar half slagen
Hoe verbeelding dans wordt: Emio Greco met...
• 27 februari 1997
De titel verwijst naar de relatie tussen het brein -- cervello -- en de beweging...Nerveus draait het omhoog van links naar rechts, terwijl de lippen prevelen -- alsof de danser zich probeert te herinneren hoe het hem geleerd is. De kortsluiting tussen het hoofd en het lichaam...De precisie van bewegen wordt een rechtstreeks uitvloeisel van de rijkdom van de dansende verbeelding
De Beweeging biedt schokeffect zonder inhoud
• 5 maart 1997
De helft van de voorstelling wordt dus opgevuld met de kronkelend-gekwelde, toch vooral tweedehandse, butoh-tics...Voor zover dat al niet duidelijk bleek uit de fallusvormige diademen van de vrouwen, wordt hier de vleselijke lust van de vrouw uitgebeeld...Op de loeiharde muziek van de musical Gypsy van Jule Styne en Stephen Sondheim geeft De Frutos een parodie, soms uitgesproken gewild-nichterig en exhibitionistisch, ten beste op het bestaan als
Peter of Petra?
• 13 maart 1997
een filmpje dat tijdens de voorstelling geprojecteerd wordt, laat zij Nini Poortman opdraven als een halfgaar boswezen, dat zich onledig houdt met het rapporteren aan God van de graad van...Deze Peter Pan maakt van alle classificaties en geloofsartikels waarmee we gewoonlijk onze waarneming van de wereld ordenen een onzinnig slaatje, waarin de natuur een hoofdrol speelt...En daar speelt de choreografie met veel humor en inventiviteit op in.
Gonnie Heggen en haar drie danseressen ondergaan in de voorstelling voortdurend geslachts- en gedaantewisselingen, maar
Hoe je geweld niet kan tonen op...
• 18 maart 1997
De hotelkamer is de uitgelezen locus van een dubbele moraal, de plaats van oorlogsreporters, de metafoor van de laatste reddingsboei van een instortende samenleving die zich enkel nog per nacht de...Die connotaties zijn zeer toepasselijk op de situatie van de geperverteerde, ultra-conservatieve reporter (of is het een geheim agent) die Ian is. Zeker wanneer in de straten een regelrechte oorlog...Die laatste vallen in de tekst steeds tussen de bedrijven, maar in deze regie leeft men zich ten volle uit in grand guignol die op de duur bijna lachwekkend wordt
De Parade wekt Foucault tot leven
• 21 maart 1997
Hij zocht naar mogelijkheden om de wereld fundamenteel anders te denken dan de wijze waarop wij geleerd worden dat te doen, om onbekende en duistere regionen van de menselijke geest op te sporen...Zijn laatste werk voor hij aan aids overleed, L'histoire de la sexualité, zette alle gangbare denkbeelden over de bevrijding van de seksualiteit op zijn kop...Die luistert naar de naam Daniel, maar staat voor de verschillende mannen waar Foucault een verhouding mee had
Vlinderen tussen geluk en ongeluk: Grace Ellen...
• 25 maart 1997
Zo debiteert Benchorf bij aanvang wel met gepaste pathos de laatste bladzijden van Tolstojs meesterwerk, maar vreemde muziekkeuzen en storingen van de anderen halen alle drama onderuit...Zoals bijvoorbeeld de banale bewering dat de liefde bedrijven de hoogste vorm van geluk is.
Grace Ellen Barkey speelt zelf een actieve rol in dit relativerende mijmeren...Dat kribbelen lijkt wel wat op het streepjes trekken in de marge van het witte blad, als de woorden maar niet willen komen
Zwarte vervangt indiaan
• 7 april 1997
Gines de Sepulveda (Nolle Versyp), een kanunnik-filosoof, raadgever van de keizer en verklaard tegenstander van de indianen, staat tegenover Bartolome De Las Casas (Eddy Vereycken). Deze dominicaan...Erger is dat de regie krampachtig probeert de mogelijkheden van film te imiteren op de scène, onder andere door veel figuranten rond de protagonisten te plaatsen...De acteurs halen alle clichés -- de opgewonden "goede pater", de venijnige, slechterik en de opportunistische hoogwaardigheidsbekleder -- boven, zonder aan de tekst echt iets toe te voegen dat gelijk
José Navas tolt in alle richtingen
• 9 april 1997
Maar Navas beperkt zich niet tot klassieke houdingen: er zijn de meer ingetogen fragmenten in een stuk als Postdata, of het betoverende spel met de handen in een stuk als Celestiales dat een (ironisch...Niet toevallig zijn de beste stukken van de avond die waarin dat zwaarwichtige wat afwezig blijft...While waiting, gechoreografeerd door William Douglas en onderscheiden met een Bessie Award, staan de structuur en de beweging zelf centraal
Kleurloze levens, kleurloos theater
• 11 april 1997
De aantrekking die tussen Mon en Ama ontstaat, gaat alweer ten koste de aandacht voor de enige die echt met een probleem zit: Lux...De portretten verworden daarom tot kleurloze robotfoto's. Er ontstaat in de lijfelijke aanwezigheid van de acteurs geen beklijvend beeld van de fysieke of mentale misère van deze mensen...Omdat de spanningsboog van het verhaal nogal met horten en stoten verloopt, wordt de zit naar het einde toe vooral een lijdzaam wachten op de voorspelbare ontknoping van de plot
Langhoff beklemtoont onderstroom van geweld in Kafka
• 19 april 1997
Wel de pathetische verdediger van een systeem, een wet, die door het nieuwe bewind in de strafkolonie achterhaald is. Op het ogenblik dat de officier dit beseft, zal hij de laatste veroordeelde...Want uit veel andere facetten van de enscenering blijkt dat Langhoff vooral de aandacht wil trekken op de fragiliteit van wat wij beschaving noemen, op de duistere onderstroom van tomeloos geweld die...Het verdubbelen en aandikken van het strafkolonie-verhaal heeft ook een ander nadeel: de sterkte van de oorspronkelijke tekst wordt nergens ook maar benaderd door de toevoegingen en leidt tot
Schaduw van drie coryfeeën kleurt solo op...
• 22 april 1997
Het heeft de naam experiment en vernieuwing allerminst uit de weg te gaan, een onderneming die in de jaren '90 minder vanzelfsprekend geworden is.
Niet alleen is de belangstelling voor dans...Doorslag
In de drie gevallen is de manier waarop Dunoyer op scène staat, de bewegingstaal die hij gebruikt, hem allerminst "eigen". De korte solo Carbon die hij ontwikkelde met Steve Paxton...Maar elders schemert de explosieve kracht van de choreografe zelf door: de plotse stamp met de volle hiel, de monstering van het publiek, het langzaam inlopen voor de muziek inzet
Stan op dreef in geestig stuk van...
• 24 april 1997
Coward zet hier vooral de vrouwen in een kwalijk daglicht, maar de allesoverheersende stemming is dat de doelloosheid van de upper class hoofdoorzaak is van deze bespottelijke situaties...De Stannen verlustigen zich zichtbaar in het in de verf zetten van de types van Coward, als een middel om de absurde, op de spits gedreven dialogen maximaal reliëf te geven...Stan speelt nog tot 26 april (20 uur) in de Minardschouwburg in Gent, Op 28 april in De Werft (Geel), op 29 en 30 april in Stuc (Leuven), van 22 tot 24 mei in Monty (Antwerpen), op 25 mei in de
Gekte met een donker randje
• 25 april 1997
De titel Tristero doet modern klinkt alsof de makers met de nodige zelf-ironie aangeven dat ze pretenderen modern te zijn, maar eigenlijk halfwassen snotapen zijn...En zo gaat het maar door in dit stuk: drie professoren die oeverloos emmeren over de interpretatie van een tekst tot bij een van hen de stoppen doorslaan...De enige factor die ze samenhang verleent is hun blinde instinct om macht te verwerven over de anderen
Meg Stuart grensverleggend
• 26 april 1997
De bewegingen staan er in een groter verband, en dat zorgt ervoor dat we de lichamen niet als radicaal onbegrijpelijke dingen zien, maar veeleer als resten van een menselijk verhaal, waarvan de...Nadrukkelijk, omdat de naden tussen de verschillende beelden echte breuken zijn, de beelden telkens een vrij korte duur hebben en soms uiterst verschillend van opbouw zijn...Een kritiek op deze voorstelling kan niets anders zijn dan een gedetailleerde analyse van de wijze waarop deze fragmenten toch een compositie vormen en verwijzen naar de titel